Iniquitate lucripetarum Dei beneficia corrumpi.

Muneribus regio quae non censetur agrorum,

Fovetur & benignitate Numinis?

Haec Cereris gaudet proventibus, altera Bacchi,

Soli favente nutrientis indole.

Et quota pars Italis, quota non reperitur in ipsis

Iberics utrosque nacta finibus?

Quaque racemiseras lapsus regione per oras

Superba radit arva Rhenus aurifer,

Et Rhodanus praeceps, & amictus vite Napaeas

Pater Garumna conspicatur hospitas.

Sunt armenta boum Danis, sunt eruta Suecis

Cavi metalla faucibus nigris soli.

Aurea Pannonibus data lamina, mella Polonis:

Paratque lucra Colchis ipsa pellibus.

Quid loquar, Eoo quae gloria parta fit orbi?

Quid ultimum cubile solis adferat?

Indus ebur mittit, mittit sua tura sabaeus,

Arabs aroma, Persa molle fericum,

Nec, quia Taprobane dives, caret horrida Th**

Suis & ipsa se iuvantibus bonis.

Quaelibet at Batavis sunt commoda, quaelibet Angi**

Catisque navigantione ceteris.

Cur tamen haec ipsis in terris quaeque videmus

Suis deesse tam frequenter incolis?

Aut pretio nimium tot avari fraudibus aucto

Manere rara, nec paranda pauperi?

Scilicet Harpyjis quasi nata rapacibus unis

Et unicis, negantur omnibus sua,

Ni totis ultraque modum viresque profusis

Queant velintve comparare censibus.

Mucida quid praeter contingunt frustra colona,

Subuculamque, nec cubile mollius?

Haec callosarum manuum sunt praemia; vulgo

Laboris hoc levamen est gravissimi.

At male mulcatos dominis quam saepe sequuntur

Atrociora multa saevientibus?

Nidificant aliis volveres, aliisque vagantes

Apes per arva sedulo struunt favos.

Quae tamen hiberno ne tempore mella querantur

Sibi deesse cuncta, rustici cavent.

Siccine mortales prohibent coelestia dona,

Deique largitate non sinunt frui?

Siccine multiplices fas est iterare querelas,

Bonis ab arce tot fluentibus poli?

Quam late patuit Patris indulgentia summi,

Patetque semper, erogantis omnia,

Tam claudunt homines illam sibi finibus arctis,

Rapacitate fraudibusque noxii.

Sic homini lupus est grassans homo, peior & ipsis

Lupis, obesse se sibi negantibus.

Et tamen hunc trepidus, velut Indus daemona, pauper

Adorat, ut nocere cesset, & colit;

Sat felix, liceat modo per fulgentia civis

Potentioris ambulare limina.

Efurit ante fores domino caenante guloso,

Tremitque saltitante nudus ebrio.

Incipite o tandem, magnos quibus aurea census

Hydapsis unda subministrat & tagi,

Non capitis utu, non verbis pondere cassis,

Sed adiuvare re fideque supplicem;

Nec magnis insignes, si fit mala causa, tueri,

Licet volante munerum globo, viros;

Obsita quam pannis tuguri levis agmina; quora

Favore ractus igne tangitur pio.

Tempora sic forsan tenebris oritura repulsis

Sereniora plus dabunt levaminis,

quam vacuae voces, quam millia multa meden**

Cuti, latente pertinacis ulcere

Saepe mali, latebrisque sis exire negante.

Carent amore quotquot hoc, carent Deo.

Praecipue temen ille caret, semperque carebit,

Opinione dispares sibi fugans.

Ipse deus quamvis nobis, diferimine nullo,

Calore solis imbribusque det frui,

Trux homini datur alter homo (quis crederet) ar**

Utrumque munus, & frui dato vetans.

Propter & externos ritus aqua prorsus & ignis,

Lares opesque denegantur & solum.

Desino. Styx gaudet. pudet o meminisse pigetque.

Hic, hic supremus, hic Furoris est apex;

Quem nondum Phalaris, nondum Sinis, Attila nondum,

Neroque scivit, ultimum Stygis nefas.

(**=nicht eindeutig zu entziffern)